Kotor

Drevni crteži urezani u stijenama Boke svjedoče o prastarim ljudskim naseobinama na ovom oduvjek strateški privlačnom mjestu, usiječenom u jugoistočnu obalu Jadrana. Vjekovima su se tu miješali narodi i smjenjivali vladari. Ilirski period (III v. p.n.e. do 168. god. p.n.e.) bilježi Risan i risanski zaliv kao sjedište Boke. U doba Rimljana (168. god. p.n.e. do 476. god.) kao gradovi pominju se Rhisinium i Acruvium (kasnije nazvan Decatera ili današnji naziv Kotor). Vizantija vlada ovim prostorima punih sedam vjekova (476-1185) i vremenom, odoljevajući naletu doseljenika Slovena tokom VII vijeka, utvrрuju se u Kotoru. Kako istovremeno gubi zaleрe, okreće se moru i organizaciji života zasnovanoj na pomorskoj trgovini. U XI vijeku Kotor je u sastavu Zetske kraljevine, ali sa specifičnom organizacijom vlasti koju diktira i prisustvo Vizantije. U XII vijeku Kotor ulazi u sastav srednjovjekovne srpske države (1185-1371). Pod Nemanjom Kotor postaje glavna luka, pa pomorska trgovina i trgovački putevi ka unutrašnjosti obezbjeđuju ekonomski uspon grada, razvoj zanatstva i umjetnosti.

Međutim, nemirno okruženje nije omogućavalo ekonomski prosperitet grada, pa Kotor traži moćnog zaštitnika, Mletačku republiku, koja ostaje na ovim prostorima gotovo četiri vijeka (1420-1797). Ovo je razdoblje prirodnih kataklizmi (razorni zemljotresi, posebno onaj iz 1667. godine, pa epidemija kuge u više navrata), kao i velikih ratova i opsada. Prodoru Turaka i njihovom zauzimanju neposredne okoline grada, Kotorani uspješno odoljevaju u svojim utvrdama. Tako su 1539.godine odbranili grad od poznatog turskog vojskovoрe Hajrudina Barbarose.

Grad Kotor je pod zaštitom UNESKA. Zato nemojte samo proći kroz njega. Odvojite bar jedan ceo dan da obidjete sve znamenitosti ovog grada muzeja. Nećete se pokajati. Do Kotora možete stići automobilom (trajektom ili vozeći Bokokotorskim zalivom) ili redovnom autobuskom linijom. Vožnja do Kotora traje nepun sat vremena.

Tekst i fotografije preuzeti sa sajta www.Kotor.com

MOD_ROSE

MOD_MAMULA

Tivat

O porijeklu imena Tivat postoje tri razlicita mišljenja. Prema prvom, naziv Tivat izveden je od imena ilirske kraljice Teute koja je jedno vrijeme imala svoju prijestonicu u Risnu, a mozda i ljetnikovce u blizini današnjeg Tivta. Po drugom mišljenju naziv bi mogao biti izveden od imena hrišcanskih svetaca kao što su sanctus Theudorus, Theodosius, Theodotus, Theodulus ili srednjovjekovnog (XIIV).

Theudo, Teodo. Trece mišljenje iznjeto je vrlo kratko i bez vecih obrazlozenja. Po tom mišljenju naziv potice od keltske rijeci “teuto” što znaci grad.

U istoriji Boke Kotorske jasno se izdvajaju sljedece epohe: ilirska, rimsko-vizantijska, srpska, mletacko-turska i austrijska. Obale tivatskog zaliva prošle su kroz sve ove epohe o cemu svjedoce kako mnogi arheološki nalazi tako i postojeci spomenici stare arhitekture kao i pisani istorijski izvori.

Za ilirski period koji se završava 168-7. godine p.n.e. propašcu ilirske drzave imamo mali broj arheoloških nalaza. Rimski period je znatno bogatiji. U starijoj literaturi navodeno je mišljenje da se u predjelu Bobovišta nalazio neki stari grad. Pomišljalo se da se na tom mjestu nalazio stari Akruvijum (Acruvium). Takva mišljenja postoje i danas, ali se ne vezuju uvjek za Bobovište nego i za druge lokalitete u blizoj ili daljoj okolini Tivta.

Do Tivta se možete prošetati čamcem ili automobilom. Vožnja čamcem traje oko 2 časa, a automobilom Vam je potrebno oko 30 min (ako koristite trajekt) ili oko sat vremena lagane vožnje Bokokotorskim zalivom. Posetu Tivtu možete povezati sa posetom Kotoru.

Tekst i fotografije preuzeti sa sajta www.Tivat.com

Peraški otoci

Vrlo lijepo izletište koje vrijedi posjetiti. Dva ostrva pred Perastom Gospa od Škrpjela i Sv. Đorde. Ovo drugo ostrvo je prirodno i na njemu se nalazi zgrada benediktinske opatije koja se spominje od 1166. Rušena i pljačkana u više navrata, stradala od potresa 1667. godine, obnovljena je 1914. godine. Gospa od Škrpjela je vještačko ostrvo koje su nasuli građani Perasta. Gradnja crkve na njemu je početa 1630. godine. Obje crkve imaju vrlo vrijedne slike i ikone od kojih bi trebalo izdvojiti sliku Bogorodice iz XV vijeka rad domaćeg slikara Lovra Marinova Dobričevića.

Do izletišta se svakodnevno organizuju vožnje čamcem. Polasci su više puta tokom celog dana. Izlet traje oko cetiri sata od cega dva sata otpada na vožnju čamcem. Vredi razmisliti o povratku autobusom, jer u tom slučaju možete obići o Perast, jedan od najlepših gradova u zalivu.

MOD_ZANJIC

Cetinje

U podnozju Lovcena, dovoljno daleko i sakriveno od neprijateljskih pogleda i dovoljno blizu i otvoreno za sve prijateljske ruke, smjestilo se Cetinje; grad muzej, vjekovna prestonica Crne Gore i ishodiste njene duhovnosti i drzavnosti. Patina natalozenih vjekova na lica cetinjskih zdanja nosi u sebi poruke iz minulih vremena, od samih dana njegovog sazdanja pa do formiranja moderne evropske prestonice.

Njegov urbani razvoj cvrsto povezan sa istorijskim tokovima Crne Gore uspio je da na malom prostoru iznjedri jedinstvenu arhitektonsku cjelinu u kojoj se reflektuju gotovi svi eklekticki stilovi s kraja XIX i pocetka XX vijeka.

Sacuvane osobenosti njegove autenticne arhitekture ciji je svaki kamen pretocen u istorijski cin i legendu cine da se mali grad pod Lovcenom istovremeno dozivljava velikim i znamenitim. U njegovim muzejima se cuvaju dragocjena svjedocanstva vjekovne borbe njegovih prkosnih i ponosnih zitelja za slobodu i za uspon sopstvenog duha kroz pisanu rijec i kroz predanje.
Cetinje pripada onoj kategoriji gradova koji bar jednom u zivotu treba posjetiti.

Do Cetinja možete automobilom ili redovnom autobuskom linijom. Automobilom Vam je potrebno oko 2 časa (ako koristite trajekt) ili sat vremena više lagane vožnje Bokokotorskim zalivom. Prilikom posete Cetinju obavezno posetite mauzolej petra Petrovića Njegoša na Lovćenu.

Tekst i fotografije preuzeti sa sajta www.cetinje.cg.yu

Budva

Podno gorovitih ogranaka krsnog Lovcena, koji se strmo uzdizu iz mora, priroda je iznjedrila raskosne cari; Budvu, ljepoticu od iskona, stono je zaogrnu u odore sjajne, izvi joj zidine bijele, a uz njeno toplo krilo, prigrljene, od naleta vjetrova ususkane, naniza slikovite gradice: Sveti Stefan, Milocer i Petrovac. Posebnu draz Budvanskoj rivijeri daje i 40-ak naselja i zaseoka, kao i dvadesetak plaza, koje skladno vijugaju duz obale mora. Ova nevjerovatna cjelina, uz raskosnu mediteransku vegetaciju, obilje suncanih dana, u kojima se ovaj kraj neumorno kupa, te postupnu dubinu mora i vitke pjescane plaze ima odlicne uslove za svekoliki razvoj.

Svojom izuzetnoscu na ovom postoru ponajvise plijeni stari-novi grad Budva, koja je i centar Rivijere. Ona osvaja svojom modernom ljepotom ali i slavnom, i bogatom prosloscu, ona ima patinu koja je oduvijek pokrivala samo ono sto je izuzetno vrijedno i dragoceno. Cim se zagrebe po patini moze se vidjeti da je ova ljepotica vremesna, ali privlacna, da se u njenom postanku kriju vjekovi, o cemu govore brojni pisani dokumenti, legende, mnogobrojni kulturno-istorijski spomenici, rusevine i iskopine.

Pamti Budva vrijeme pradavno, od praistorije, preko ilirskog i rimskog doba, te Srednjeg vijeka do vremena sadasnjeg, o cemu svjedoce mnogobrojni grobni nalazi, ostaci bazilike, mozaici, bedemi, tvdjave, bogata sakralna arhitektura. Na osnovu arheoloskih iskopina nauka tvrdi da je grad Budva star preko 2.500 godina. Nije ni cudo sto je ova ljepotica vjekovima bila plijen raznih osvajaca.

U posljednjih nekoliko decenija grad Budva je poceo da dobija nove obrise i oblike. Razvojem novog doba mocno su se nizali novi objekti, sirio se novi grad, ispunjen vitkim zdanjima prekrasnih hotela i naselja. Tako su se u Budvi na nevjerovatan nacin spojila dva svijeta - onaj drevni i pomalo usnuli, uljuljkan u vjekove istorije i onaj novi koji dostojanstveno koraca ka najnovijim dostignucima civilizacije. Ova dva svijeta se medjusobno dopunjavaju, prozimaju jedan drugog, stvarajuci tako rijetku cjelinu u kojoj na cudesan nacin staro prelazi u novo, a novo u staro. Ovdje se gubi ona treperava granica izmedju drevnog grada Budve i Budve mondenskog centra Jadrana.

Ljepota je, oduvijek, imala visoku cijenu i Budva ju je vjekovima skupo placala. U svojoj dugoj istoriji bezbroj puta bjese rusena i poharana od mnogih tirana i mocnika, a u nekoliko navrata razljucena priroda pomjerase njeno tle. Budva je neumorno trajala i istrajavala, grcevito i ponosna cuvajuci temelje svoje, izlivene od biserija samog, izranjajuci jos ljepsa i zanosnija. Ovjencanoj bogatom prosloscu, okicenjoj rijetko vidjenom ljepotom, Budvi ce hrliti rijeke posjetilaca, neznanih i sirom svijeta znanih. A ona ce ispracati vjekove, ponosno prkositi nasrtaju vremena i nevremena, kupati zidine svoje stare u bljestavoj pjeni mora, tako mocna i tako neodoljiva.

Budva je udaljena oko 40 km i do nje saobraćaju redovne autobuske linije. Vožnja traje oko sat vremena. Ako rešite da posetite Budvu odvojite ceo dan. Provedite deo dana na prelepim plažama, a prijatno popodne i veče posvetite obilasku grada.

tekst preuzet iz monografije "Budva", fotografije sa sajta www.Budva.com
ISBN 86-429-0107-1

NP Durmitor

Predjeli Durmitora, po ljepoti i neokrnjenosti rijetko i autenticno dijelo prirode , proglaseni su nacionalnim parkom 1952. godine. Smjesten na sjeverozapadu Crne Gore, Park obuhvata osnovni masiv Durmitora sa kanjonima Tare, Drage i Susice i gornji dio kanjonske doline Komarnice, zauzimajuci povrsinu od 39,000 ha. Osnovna odlika reljefa durmitorskog podrucja jeste prostrana visoravan na 1500 mnv, koju usijecaju duboke kanjonske doline i sa koje se uzdizu impozantni planinski vrhovi, od kojih je 48 sa preko 2000 mnv i medju njima najveci Bobotov kuk sa 2525m.

Ljepoti durmitorskog masiva posebnu draz daje 18 lednickih jezera, nazvanih ''gorske oci'', na visinama iznad 1500m. Najvece i najatraktivnije je Crno jezero. Velicanstvenosti pejsaza doprinose, pored ljepote jezerskog basena i blistave vodene povrsine, prostrani sumski predio koji ga okruzuje i vrh Medjeda, gorostasno uzdignut nad njim. Udaljeno je 2 km od planinskog gradica Zabljaka, zimskog turistickog centra Crne Gore. U blizini Crnog jezera nalaze se, ne manje impresivna, Zmijinje jezero, utonulo u stoljetnu smrcevo-jelovu sumu i Barno jezero, u sredini prostranog tresetista, okruzeno sa svih strana, takodje, cetinarskom sumom.

U nizu hidrografskih bisera Durmitora izdvajaju se, ljepotom i divljinom okruzenja, Skrcka jezera, okovana ledom i snijegom do sredine jula Zeleni vir i Modro jezero i uljuljkana usred nepreglednih livada Vrazje i Riblje jezero. Medju najljepsim ukrasima Parka su i bistre, silovite rijeke koje su ovom podrucju podarile velelepne kanjonske doline. Posebno impresionira rijeka Tara, kako ljepotom i pokretom svojih voda, tako i dubinom i pejsazem kanjona, cineci ga jednim od najljepsih u svijetu.

Po bogastvu flore i faune, slozenosti ekosistema, zastupljenosti preko 1300 vrsta vaskularnih biljaka sto predstavlja izuzetnu koncentraciju sa velikim brojem endemicnih i reliktnih vrsta, Durmitor predstavlja izuzetnu prirodnu vrijednost i trajnu inspiraciju naucnika i ljubitelja prirode. U sebi je unjedrio prave raritete prirode, kakve su i sume crnog bora na lokalitetu Crna poda cija grandiozna stabla, i do 50 m visine, odolijevaju vremenu punih 400 godina..Durmitorski nacionalni park obiluje znacajnim brojem spomenika kulture od antickog perioda do najnovijeg doba. Najkarakteristicniji su srednjevjekovni spomenici: razvaline gradova i utvrdjenja, mostovi i karaule, nekropole sa steccima i manastirski kompleksi u dolini rijeke Tare.

Kao primere etnoloske bastine, vazno je pomenuti tipove seoskih kuca tzv. ''savardake'' i vodenice rasijane po katunima i durmitorskim potocima. Sva raskos prirodnih ljepota, ambijentalnih i kulturnih vrijednosti Durmitora i rijeke Tare, preovladala je da se NP ''Durmitor'' uvrsti ...u spisak Svjetske kulturne i prirodne bastine, odlukom Medjunarodnog komiteta za Svjetsku kulturnu i prirodnu bastinu, u Parizu 1980. godine, dok je rijeka Tara i njena kanjonska dolina, UNESCO-vim programom ''Covjek i biosfera'' 1977.godine uvrstena u svjetske ekoloske rezerve biosfere.

Nacionalni park Durmitor se nalazi u severnom delu Crne Gore. Da bi sopstvenim automobilom stigli do parka potrebno vam je najmanje pet do đest sati vožnje. Ako planirate izlet do parka, planirajte dva dana. Kao i u ostalim parkovima ovde možete naći smeštaj i provesti par dana u netaknutoj prirodi.
Za sve dodatne informacije najbolje je da se obratite nama ili bilo kojoj turističkoj agenciji.

Tekst i fotografije su preuzeti sa zvanicnog sajta Nacionalnih parkova Crne Gore i vlasnistvo su sajta www.nparkovi.cg.yu.

NP Lovćen

Nacionalni park "Lovcen" obuhvata centralni i najvisi dio lovcenskog masiva, povrsine 6.220 ha. Proglasen je Nacionalnim parkom 1952 godine. Smjesten u jugozapadnom dijelu Crne Gore, uzdize se sa ivica jadranskog basena, zatvarajuci tako duge i vijugave bokeljske zalive, cineci zaledje drevnom pomorskom gradu Kotoru.

Na relativno uzanom prostoru srijecu se brojni i raznovrsni oblici reljefa, naglaseni u sredisnjem dijelu planine, gdje se Lovcen najvise izdigao Stirovnikom i Jezerskim vrhom. Padine planine su kamenite, sa brojnim skrapama, jamama i dubokim vrtacama, dajuci krajolicima specifican izgled. Nalazeci se na granici dvije sasvim razlicite prirodne cjeline, mora i kontinenta, Lovcen trpi uticaje oba klimatska tipa. Specifican spoj zivotnih uslova uslovio je razvoj raznovrsnih bioloskih sistema..Na podrucju ovog nacionalnog parka znacajnu vrijednost cini kulturno-istorijsko nasledje.

Svojevrstan arhitektonski relikt, vrijedan paznje, predstavljaju cuvene lovcenske serpentine. Stari put od Kotora vijuga uz Lovcen do Njegusa, zivopisnog planinskog sela, u kojem se nalaze rodne kuce Petra II Petrovica Njegosa, znamenitog crnogorskog vladike i pjesnika iz XIX vijeka i poslednjeg vladara Crne Gore, kralja Nikole I Petrovica.

Najmonumentalniji spomenik nacionalnog parka ''Lovcen'' je Njegosev mauzolej, podignut na Jezerskom vrhu, mjestu koje je ovaj istaknuti pjesnik i mislilac jos za zivota izabrao za vjecni pocinak.

Lovcenski kraj obiluje brojnim elementima narodnog graditeljstva. Autenticne su stare kuce i seoska guvna, kao i kolibe u katunima - ljetnjim stocarskim naseobinama. Sa vidikovca, u neposrednoj blizini, pruza se nezaboravan pogled na Bokokotorski zaliv i Katunsku nahiju koju je cuveni Bernand So, kada je ugledao, nazvao ''Kameno more''.

Nacionalni park Lovćen se nalazi na magistralnom putu Podgorica - Cetinje. Da bi sopstvenim automobilom stigli do parka potrebno vam je najmanje dva do tri sata vožnje. Ako planirate izlet do parka, planirajte da krenete na vreme.Posetu parku možete kombinovati sa posetom Cetinju, staroj prestonici Crne Gore, gradu prepunom istorijskih spomenika.
Za sve dodatne informacije najbolje je da se obratite nama ili bilo kojoj turističkoj agenciji.

Tekst i fotografije su preuzeti sa zvanicnog sajta Nacionalnih parkova Crne Gore i vlasnistvo su sajta www.nparkovi.cg.yu.

NP Biogradska Gora

NP "Biogradska gora" je osnovan 1952. godine. Smjesten u prostoru sjevero-istocne Crne Gore, izmedju rijeka Tare i Lima, u sredisnjem dijelu planine Bjelasice, zahvata povrsinu od 5.650 ha.
Omedjen planinskim visovima, ispresijecan potocima i uvalama, ukrasen prelijepim jezerima, okicen stoljetnim sumama i pitomim livadama, predstavlja velicanstven dar prirode.

Njegova zastita datira jos od 1878. godine, kada je ova teritorija postala ''Knjazev zabran'', poklon ondasnjem gospodaru Crne Gore knjazu Nikoli. Pejsaz je izuzetno pitom, sa dominantnom zelenom bojom usled prostranstava jedinstvenih sumskih ekosistema, koje smjenjuju zivopisni krajolici sa livadskom vegetacijom.

Glacijalni oblici reljefa kao sto su vrhovi visoki i preko 2ooo m (Crna glava - 2.139 mnv) i glecerski valovi i cirkovi, sa vise glecerskih jezera, daju predjelu neponovljivu ljepotu.

Najznacajnija prirodna vrijednost ovog NP je prasuma Biogradska gora, koja zauzima povrsinu od 1600 ha i jedna je od poslednjih triju u Evropi. Ima karakter strogo zasticenog rezervara.

U srcu prasume smjestilo se prekrasno Biogradsko jezero, najvece i najpoznatije u nizu lednickih jezera na podrucju Nacionalnog parka. U bistroj jezerskoj vodi ogleda se sva ljepota drevne sume dajuci joj modro-zelenu boju i cineci pejsaz takvim da ostavlja utisak duboke impresije.

Znamenitosti prasumskog rezervata, ostale prirodne vrijednosti i pejzazne ljepote NP kandiduju ovo podrucje za ukljucenje u Svjetsku prirodnu bastinu i medjunarodni ekoloski program "Covjek i biosfera".

Istorija je na ovim prostorima ostavila duboke tragove. Kulturno-istorijsko nasledja NP ''Biogradska gora'' cine arheoloski lokaliteti, sakralni spomenici, narodno graditeljstvo. Brojni autohtoni objekti narodne arhitekture u selima i katunima, kuce, brvnare, kule, vodenice rasuti su po obodu prasumskog rezervata planine Bjelasice.
Vrlo slikovito i atraktivno djeluju katuni Pesica rupe, Vranjak, Siska, Vragodo. Ljeti padine ozive, katuni se ispune, a proplanci zaspu zvucima caktara.

Nacionalni park Biogradska gora se nalazi na magistralnom putu Podgorica - Bijelo Polje. Da bi sopstvenim automobilom stigli do parka potrebno vam je najmanje tri do četiri sata vožnje. Ako planirate izlet do parka, planirajte dva dana. Kao i u ostalim parkovima ovde možete naći smeštaj i provesti par dana u netaknutoj prirodi.
Za sve dodatne informacije najbolje je da se obratite nama ili bilo kojoj turističkoj agenciji.

Tekst i fotografije su preuzeti sa zvanicnog sajta Nacionalnih parkova Crne Gore i vlasnistvo su sajta www.nparkovi.cg.yu.

NP Skadarsko jezero

Živopisno i po mnogo cemu jedinstveno Skadarsko jezero smjestilo se u zetso-skadarskoj kotlini, zadržavajući rijekom Bojanom kontakt sa Jadranskim morem, od kojeg ga je u dalekoj proslosti odvojio lanac visokih planina.

Sa površinom od 370 do 530 km2, zavisno od vodostaja, predstavlja najvece jezero na Balkanu. Crnoj Gori, odnosno SR Jugoslaviji, pripadaju 2/3 jezera dok je 1/3 na teritoriji Republike Albanije. Crnogorski dio jezera sa priobaljem, povrsine 40.000 ha, proglasen je Nacionalnim parkom 1983. godine.

Odvaja se od ostalih nacionalnih parkova kao podrucje sa izrazitim limnoloskim karakteristikama, izuzetnim bogastvom ornitofaune i ihtiofaune i bujnom vegetacijom mocvarnog tipa. Predstavlja jedan od najinteresantnijih biotopa ovog podrucja.

Samo jezero je kriptodepresija, sto znaci da se neki djelovi njegovog dna nalaze ispod nivoa mora. Takva mjesta nazvana su sublakustricni izvori ili oka. Ima ih oko 30. Najdublje ''oko'' je Radus, dubine 60 m, a po nekim podacima i dublje, dok je prosjecna dubina Jezera oko 6 m.

Kao znacajno staniste vodenih ptica Skadarsko jezero je Ramsar konvencijom 1996. godine upisano u Svjetsku listu mocvara od medjunarodnog znacaja.Kao znacajno staniste vodenih ptica Skadarsko jezero je Ramsar konvencijom 1996. godine upisano u Svjetsku listu mocvara od medjunarodnog znacaja.

O bogatstvu i raznovrsnosti ihtiofaune govore podaci da u vodama sliva Skadarskog jezera zivi 48 vrsta riba, dok je u vodama koje zahvata Nacionalni park nastanjeno 39 vrsta od ukupno 44 do sada registrovanih. Pored autohtonik vrsta, kakve su krap (Cyprinus carpio) i ukljeva (Alburnus alburnus alborella) interesantno je prisustvo i nekih morskih kao sto su jegulja, cipol, skakavica i kubla.

Mnogobrojni kulturno-istorijski spomenici: arheoloska nalazista, manastirski kompleksi i utvrdjenja, razbacani u sirokoj lepezi u basenu Skadarskog jezera, govore da je jos u XIV i XV vijeku ovo podrucje bilo znacajno kulturno srediste.

Izuzetnu grupu kulturnog nasledja cini tradicionalno narodno graditeljstvo, stara nenaseljena i zapustena ribarska naselja, smjestena na samoj obali Jezera, Radus, Krnjice, Poseljani, Karuc, u kojima se nekada stanovalo, zivjelo od ribarenja i rasplijetale ribarske

Nacionalni park Skadarsko jeyero se nalazi na magistralnom putu Podgorica - Petrovac. Da bi sopstvenim automobilom stigli do parka potrebno vam je najmanje dva do tri sata vožnje. Ako planirate izlet do parka, planirajte dva dana. Kao i u ostalim parkovima ovde možete naći smeštaj i provesti par dana u netaknutoj prirodi.
Za sve dodatne informacije najbolje je da se obratite nama ili bilo kojoj turističkoj agenciji.

Tekst i fotografije su preuzeti sa zvanicnog sajta Nacionalnih parkova Crne Gore i vlasnistvo su sajta www.nparkovi.cg.yu.